O mojej pracy

W tym blogu chcę przedstawić swoją prace i wynikające z tego różne problemy na styku kierowca –pasażer. Może to pomoże w zrozumieniu ciężkiej pracy kierowcy autobusu w komunikacji miejskiej. Czytając grupę dyskusyjną widzę ze często niektórzy nie rozumieją kierowców i często uważają że za kierownicą siedzi typ który tylko czyha aby zrobić coś złego pasażerowi, prawdopodobnie ci ludzie nie maja pojęcia o pracy kierowcy w MZA Większość kierowców jeżdżących to pasjonaci ,mimo dużych stresów i ciężkich warunków  pracy ,przejeździli ponad 30 lat. Dzięki poświęceniu kierowcy, wóz wyjeżdża o „czasie” z zakładu w czasie mrozów. Kierowca często przychodzi do pracy dużo wcześniej i nikt mu za to nie zapłaci. Sam pracuje tu na Woronicza 30 lat, szczęśliwie odpukać bez wypadku. W tej pracy trzeba być bardzo odporny psychicznie. Uciążliwe jest też sprzedaż  biletów, zamiast skupić się na jeżdzie, często z pasażerem jest konflikt bo chce kupić bilet płacąc grubymi banknotami. No i do tego trzeba pilnować tych biletów, a były wypadki ze złodzieje napadają kierowców i to kierowca się naraża za marże około 20zł./miesięcznie, jest nadzieja że automaty do sprzedaży biletów nas wyzwolą od tego kłopotu.

Zaczynałem na Jelczu –„ogórku” drugim moim wozem był Ikarus a teraz Neoplan. Lekko prowadzi się dzisiejsze nowoczesne wozy pod warunkiem ze jest dobra jezdnia. Jeżdżąc po zrujnowanej nawierzchni wóz tłucze i ciężko wytrzymać w tym pudle, siedzi się jak w pudle rezonansowym. Zaczyna się w Warszawie poprawiać nawierzchnia i niektórymi ulicami przyjemnie się jeżdzi. Ja lubię linie biegnące poza Warszawę daje to trochę odpocząć od tych korków i smrodu spalin. Ostatnio jeździłem na 709 w Sylwestra do północy. Wóz wyglądał bardzo zanieczyszczony, dziesiątki porzuconych puszek po piwie i śmieci  i butelek, tak jechała młodzież w stronę Piaseczna bo tylko w tą stronę wóz się łamał z przeładowania.

W kierunku Warszawy wóz świecił pustkami. W czasach komuny często ludzie składali mi życzenia noworoczne, ale teraz to zanikła ta tradycja. W Piasecznie tylko spotkała mnie miła niespodzianka jechał miły Wietnamczyk i podając mi rękę życzył szczęśliwego Nowego Roku, byłem trochę zaskoczony myślałem ze chce bilet, przyjemnie mi się zrobiło, zresztą lubię Wietnamczyków, są grzeczni i pracowici i tak samo rano wstają jak my. Lubię pracować na popołudniową zmianę, ranne wstawanie mnie wykańcza. Co dwa tygodnie następuje zmiana ze zmiany A na B.za komuny następowały zmiany co tydzień.